نيز يكى ديگر از ويژگىها و نكته‌هاى ارزشىِ آثار اوست كه در آنها آموزه‌هاى شيعى را همراه با آميزه‌هاى عرفانى به قلمى روان و در خور فهم و بسيار آسان به دست داده و نمونه‌اى عالى از شيوهء نگارشِ دُرست روزگارش بيافريده است . در تصحيح و ويرايش اين اثر از دستنوشتهاى زيرين بهره برده‌ام : دستنوشت / m / از كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى تهران ، شمارهء 16311 . كامل ، به خطّ نسخ ، تحرير 6 / ذ ح / 1111 ه « 1 » . نسخه‌اى است بسيار مضبوط و صحيح و احتمالًا به وسيلهء كاتب با نُسختِ ديگرى هم مقابله گرديده است . از ويژگىهاى آن در برخى جايها كتابتِ هاى غير ملفوظ است ، مانند : درنده‌گان درندگان . يا به عكس : سنگريزها سنگريزه‌ها . همچنين ادغام دو حرف همجنس : درشترين درشت‌ترين . در چند مورد هم بجاى واو حرفِ الف بياورده : قاران قارون . بدان آنكه بدون آنكه . دستنوشت / a / از كتابخانهء مسجد اعظم قم ، شمارهء 550 . كامل ، به خطّ نسخ عبداللّه بن ابى الحسن بن محمّد على نورى در اواخر ماه رجب 1269 ه « 2 » . اين نسخه داراى اشتباهات اندكى است و هَمسويىهايى با نسخهء پَسين دارد . دستنوشت / s / از كتابخانهء دانشگاه لس آنجلس كاليفرنيا ، مجموعهء كارو ، اين نسخه پيشتر در

--> ( 1 ) . فهرست نسخه‌هاى خطّى مجلس شوراى اسلامى ، سعيد نفيسى 6 : 58 . ( 2 ) . فهرست نسخه‌هاى خطّى مسجد اعظم ، رضا استادى : 76 .